Koningin Wilhelmina, Garoet, 1923

Bij de viering van het 25-jarige jubileum van H.M. Wilhelmina, 1923.

Vooruitlopend op de feestelijkheden, een overzicht in de Preanger Bode, 28 augustus 1923:

“Uit Garoet. De Gids voor de Garoetse feestweek is eindelijk ter perse. Het mocht niet te duur worden, doch, dat aangenomen, ziet het er aardig uit. Op de buitenzijde een opgeplakt portret van de jubilerende vorstin. (…)

De feestelijkheden zullen Vrijdagavond geopend worden met 21 kanonschoten. Daarna een schitterende statie-optocht van bijna alle Inlandse ambtenaren te paard en in groot tenue en vergezeld van het volgens hun rang in het Staatsblad van 1876 (?) voorgeschreven gevolg.
Het zal een schitterende stoet worden, dat is zeker, maar ik mag toch ook niet verzwijgen, dat menig Inlands ambtenaar reeds enige weken een erg bezorgd gezicht gezet heeft. De jongeren bezitten geen statie-kostuum, geen paard, geen pajoeng, geen lansdragers, enz., ja velen zaten nimmer op een paard waaruit dus blijkt, dat bedoelde voorschriften sterk verouderd zijn. Bovendien loopt de aanschaffing van een dergelijk kostuum voor hem, die het nergens kon lenen, nogal in de papieren. Velen zullen wel doen, zich op een sado-biek te laten vastbinden, ofschoon ook deze dégénéré onder de dieren niet erg verdraagzaam is ten opzichte van Chinees vuurwerk. Bij een Chinese kleermaker zagen we een stapel petten van bijna nimmer geziene kleren – combinatie. Onze opmerkzaamheid daardoor gaande gemaakt, hoorden we bij informatie, dat dit nieuwe loerahpetten moesten zijn. Een afwijking dus van bovengenoemd staatsblad, wijl daar de doedoekoej is voorgeschreven. Niet iedere loerah zal met geheel zijn ziel de doedoekoej verwisselen voor deze nieuw-model-pet. Echter spot ter zijde, zal het geheel een schitterende optocht zijn vermoedelijk nergens elders te zien (hoorden we niet van nog een anderen regent op Java, die een dergelijken tocht georganiseerd had) en gezien de leeftijd van bovengenoemd staatsblad, zal het wel niet meer te zien zijn, later ook. Een filmopname waard dus. Verder de in Indië gebruikelijke feestnummers volgens welbekend recept: strijkmuziek, vuurwerk voor dag en avond, Europees toneel, Soendanees toneel, gamelan, aubade enz.

Aloon-aloon

Een bijzonder nummer is de onthulling van het borstbeeld van H.M. De Koningin op de aloon-aloon. Het bestelde brons kon niet tijdig aanwezig zijn, doch tot zolang zal een gips-afgietsel dienst doen. Het geheel zal later op een natuurstenen voetstuk geplaatst worden. Bij de onthulling plechtig koorzang onder leiding van Mevr. H. Tielens-Doesburg. Zoals reeds vermeld, is de opening van de drinkwaterleiding een punt van het feestprogramma.

Voorts bloemencorso, uitvoering door de Garoetse Toneelvereniging, Soendanees toneel in de tent op de aloon-aloon. Op Zondag 2 September zal er in alle kerkgebouwen voor aanhangers van alle godsdiensten godsdienstoefening gehouden worden. Die morgen zullen Europese en Inlandse dames zich naar het monument begeven voor een kranslegging. Bijzondere aandacht verdient de Soendanese pantoenwedstrijd, waarvoor wel een kleine dertig mededingers zich hebben aangemeld. Voorts optochten van Chinezen, Inlandse verenigingen, voetbalwedstrijden, wajang, gekostumeerde voetballersoptocht, volkspelen, gekostumeerd kinderbal, vogel, najoeban, grote kinderoptocht, rammengevechten, carnavaloptocht, wajang wong, vuurwerk, cabaret, souper, bridge- en biljartconcours. Hopen we bij deze opsomming niets vergeten te hebben, want al noemden we heden nog geen namen, reeds thans de verklaring, dat er door de meeste commissieleden alle krachten zijn ingespannen. Bij het feestverslag nog gelegenheid hier nader op terug te komen.”

Vervolgens, een verslag van de feestelijkheden in het zelfde blad:

“Zaterdagmorgen verzamelden zich weder velen in de voorgalerij van het hoofd van plaatselijk bestuur om tegenwoordig te zijn bij het aanhoren van de kinderaubade, te brengen door de Hollands sprekende Garoetse jeugd. De heer Jebbink onderwijzer aan de Chr. H.I.S. had alle eer van zijn werk te meer, daar de opkomst op de repetities niet altijd even schitterend was. Het Wilhelmus, Het Wien Nederlands bloed en daarna een Jubileumlied weerklonk uit een kleine schare kinderkelen. (…)

(Vervolgens) ging men naar de plaats waar het borstbeeld van H. M. onthuld zou worden. Waar de symphatieke gedachte, op de Aloen Aloen een borstbeeld te plaatsen door de Regent geopperd was, zo verzocht spreker thans aan de Raden Ajoe het doek te doen vallen. Als dit gebeurd is zetten alle aanwezigen krachtig het Wilhelmus in. Dan treedt de assistent-resident de Hr. Brinks naar voren. Spreker schetst in gevoelvolle woorden de hechte band tussen Oranje, Nederland en Indië, de afsluiting van een tijdperk, dat wel kleine rampen voor ons volk bracht, doch dat wij gelukkig mogen noemen. De dag van hulde is aangebroken. De onthulling van het monument zal thans plaats kunnen hebben. Spreker brengt dank aan allen, die hebben medegewerkt aan het tot stand komen en in het bijzonder aan de uitvoerder van het ontwerp, de ingenieur Adams. (Het eigenlijk bestelde bronzen beeld was nog niet gereed, doch tot dien neemt een gipsenafgietsel de plaats in. Het brons kan spoedig verwacht worden) Als de assistent-resident geëindigd heeft biedt de Regent ridderlijk zijn arm aan de echtgenote van de assistent-resident en legt dit tweetal een krans in de nationale kleuren aan de voet van het beeld. Intussen heeft het koor van Mevr. H Tielens-Doesburg zich om het harmonium geschaard en brengt het kleine koor een plechtig ´Dankt, dankt nu allen God´ ten gehore. (…)

Daarna treedt de Regent naar voren: spreker zal herhalen in de landstaal, wat de A.R. zoeven gezegd heeft, dóch hij zal er aan toevoegen, wat er z.i. noodzakelijk nog bij moet. Als spreker uiteenzet, waarvoor het thans bijeengebrachte geld bestemd zal worden, treedt hij in uitvoerige bijzonderheden. Aan het slot schetst spreker de onverbreekbare band van Oranje, Nederland en Indië en verzoekt dan de Hoofdpanghoeloe een gebed te willen uitspreken en daarna weerklinkt uit een meerduizendkoppige menigte het plechtige amin, amin, de bevestiging van het gesprokene van het Inlandse hoofd en uit het krachtige amin luistere men af de wens der omringende Soendanezen om uit volle borst te bevestigen hetgeen hun hoofd zo schoon en gevoelvol geschetst bad.”

 

 

Technische gegevens
Monument: borstbeeld Hare Majesteit Wilhelmina, ter gelegenheid van haar 25-jarig ambtsjubileum.
Locatie: Garoet, aloon-aloon
Onthulling: zaterdag 1 september 1923, door de regent.
Ontwerp: onbekend
Uitvoering: ingenieur Adams
Afbeeldingen: geen

Bronnen
Preanger Bode, 28 augustus 1923
Preanger Bode, 8 september 1923

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s